pencere kenarında arada bir hatırlanan susuzluğu yapraklarının solgunluğundan öylesine bir çiçek olmalıyım senin sevginle büyüyen toprağım çürütse de beni bir sabah öylece boynu bükük solgun ağlayanım sen olmalısın ölürken
Kayıtlı
insana hayalin kimliğini bürümese hayat ve cinnetin kendisi olmasa aşk tadı var mı yaşamanın