Yağmur ve istanbul
hiç dinmeyen yağmuru
yağmurun içindeki dünyayı
dinledim
dün.
içimi bir keder bastı
yarı sararmış yapraklar
bir bir düşüyordu.
yağmur,
soğuk
ve rüzgarı almış yanına
şehirde ne varsa hançerliyordu.
dinmeyen fırtınadan
ölülerin ve dirilerin
sesleri
geliyordu.
baş eğdim hırçınlığına
yağmurun.
korkularımı,
yüzü her zaman gülümseyen
boğazın sularına
bıraktım.
aynı mutlulukla
akıyordu su.
her kıvrımında mavi
utangaç ve
İstanbul bakıyordu.
Mustafa kaya
01.11.2006 / ÜSKÜDAR
www.mustafakaya.net











Kayıtlı
