Ebru dili
çözdüm
o kağıttaki ebru dilini
nereye dönsem düş şehrinde
hep o yazıyı okudum ben
havalanan güvercinlerin
gözlerindeki umutları gördüm
bir çınarın gövdesine yaslanıp yazdım
hayatımın en güzel hislerini
suya yazılan yazıları
hayretle seyreden gözleri
seyre daldım
ebruya düşen gül sendin
sende mahkum oldum
o yağmurlu günün kokusu
denize bakan evler gibi
sıcak kokulu
yağan bir yağmur
ebru
gülüşlerin de orada
hüzünlerin de
durmadan uçan kuşlar görüyorum
durmadan çoğalan
sonsuzluğun sırrını
bulacakmış gibi
daldım suyuna ebru’nun ..
mustafa kaya
21.02.2007 / üsküdar
www.mustafakaya.net
Kayıtlı
